Er is er één jarig…

Lieve Daddo,

Er is er één jarig! Hoera! Hoera! Dat kun je via dit scherm niet zien, maar dat is mijn papaaaa. Hier een online verjaardagskaart.

Lees verder Er is er één jarig…

Advertenties

Review: Fotofabriek.nl

Deze blog is gesponsord.

Ken je dat? Honderden vrolijke vakantiekiekjes op je telefoon. Allemaal leuke herinneringen, maar waar je maar af en toe naar omkijkt. Ooit nam je je voor om er iets mee te doen, die foto’s heb je niet voor niets genomen.

Tipje: ga naar www.fotofabriek.nl. Zij hebben vele opties om leuke dingen met je foto’s te doen. Zo kun je je foto’s gewoon laten afdrukken, maar ook ansichtkaarten ervan maken, agenda’s of fotoalbums zodat je je vakantiebelevingen uitgebreid aan je oma kunt laten zien zonder dat ze Instagram moet hebben. En het allerleukste is dat ze De Algemene Wanhoop hebben gevraagd om een canvas te testen!

Lees verder Review: Fotofabriek.nl

De Uitleg

Toen ik door mijn harde schijf struinde en het gedicht over Starbucks in maart tegenkwam, kwam ik ook bij een verhaal dat ik in 4 Havo voor Nederlands schreef. Ik weet niet helemaal meer wat de opdracht toen was, maar ik weet nog wel dat het een hele leuke opdracht vond en eigenlijk teveel ideeën had om het goed uit te werken. Ook weet ik nog dat ik niet heel blij was met mijn uiteindelijke cijfer en dat dit een van de weinige keren was dat ik naar mijn leraar ging voor uitleg. Lees verder De Uitleg

Wie wat bewaart, die heeft wat

Laatst nam ik allemaal bestanden door op mijn harde schijf en kwam bij een document uit 2012 dat Starbucks heette. Eerst was ik even vergeten wat het was, maar toen ik het document opende, wist ik gelijk weer wat het was. Nadat ik een keer koffie of chocolademelk bij Starsbucks had gekocht (waarschijnlijk het laatste, want ik houd niet van koffie), schreef ik een gedicht. Ik vond het erg grappig om dit terug te lezen dat ik besloot het met jullie te delen. Lees verder Wie wat bewaart, die heeft wat

Sinterleo

dav

Kleed je warm aan en ga mee op deze kleine tijdreis naar mini-Leonie in Sinterklaastijd. Een grote man met een lange, witte baard wil een handje van mij en wil zelfs dat ik bij hem op schoot kom zitten. Alles in ruil voor een handje snoep van zijn vriend met de veer op zijn muts (die toen nog sowieso zwart was. Dat was een zekerheid in het leven.). Doodsbang was ik voor dit duo, maar later werden ze onderdeel van mijn allerbeste jeugdherinneringen. Ik ben mijn oude fotoboeken ingedoken op zoek naar wat van die herinneringen.

Lees verder Sinterleo