Maarten geeft hoop

Terwijl ik dit schrijf, loopt Maarten van der Weijden nog geen halfuurtje weer rond na een zwemtochtje van 4 dagen. Het was natuurlijk geen tochtje, maar een TOCHT van maar liefst 200 km. Wat een held! Lees verder Maarten geeft hoop

Advertenties

Groetjes, 2018

Lieve Leonie,

Ik ben het jaar 2018 en ik was het jaar dat je voor het eerst het hele jaar niet naar school bent geweest of hebt gestudeerd. Dat was niet omdat je hebt gespijbeld en de koningin bent van het ‘soggen’, maar doordat je in 2017 bent afgestudeerd, nu dus officieel volwassen bent en werkt. Bevalt prima! Het was ook het jaar waarin je 26 bent geworden en voor het eerst van je leven een Disney-prinsessenfeest gaf. Je wilde niet te erg over the top gaan en had het dus niet aangekondigd. Je had ballonnen, gebaksbordjes en servetjes in stijl en een Frozen-beker, maar iedereen die binnen kwam vond het jammer dat hij/zij geen tiara op had. Een geslaagde dag dus!

Het is dit jaar gelukt om jouw haar zover te laten groeien dat je weer staartjes en knotjes kunt dragen. Super blij mee! Je hebt op sommige plekken op je hoofd ook wat haar moeten inleveren, helaas.

Wat waren nog meer hoogtepunten van 2018?

Lees verder Groetjes, 2018

De avonturen van Deveny en Erik in IJsland part 3

Previously on De avonturen van Deveny en Erik in IJsland kon je lezen over mijn hoogtepunt van onze reis naar IJsland: Puffins kijken op Grimsey. Vandaag reizen we verder naar de Westfjords, één van de mooiste dingen die ik ooit heb gezien. Lees verder De avonturen van Deveny en Erik in IJsland part 3

Storytime: mijn vrijwilligersbaantje bij Zwemclub Gehandicapten

“Ik ben er hoor!” “Ja, dat weet ik. Er staat al een kruisje achter je naam” “Hij is er ook hoor!”. Wekelijks beheer ik de aftekenlijst van de zwemclub waarbij ik vrijwilligerswerk doe. Alle aanwezigen krijgen een kruisje, afwezigen een horizontaal streepje. Het is een zwemclub, maar er wordt niet veel gezwommen. Het ‘zwammen’ is belangrijker.

Sinds mijn 16de heb ik dit vrijwilligersbaantje, inmiddels dus alweer bijna 10 jaar. Elke donderdagavond ben ik te vinden in Beatrixoord in Haren en zwem daar met een groep van 19 mensen en 8 vrijwilligers bij Zwemclub Gehandicapten. Ik ben er verzeilt geraakt door mijn moeder haar voorzitterschap en heb inmiddels al heel wat beleeft met veel van de leden. Een deel van hen heeft mij zien opgroeien en ik heb een deel van hen oud zien worden. Telkens komen er ook nieuwe mensen bij en op dit moment hebben we een heel diverse groep, met één gezamenlijk doel: lol maken.

Lees verder Storytime: mijn vrijwilligersbaantje bij Zwemclub Gehandicapten

Zwembad-douche-rituelen (help)

douche
Bron

Waarschuwing: deze blog gaat over waargebeurde, schokkende gebeurtenissen. Deze blog bevat naakt, maar daar geen foto’s van, waarvoor mijn excuses.

Ik glij door het water en maak daarmee mijn laatste baantjes borstcrawl af. Regelmatig ga ik een uurtje zwemmen in het plaatselijke zwembad. Die trainingen zijn echter helemaal niets vergeleken met de daarop volgende douchebeurt in de gezamenlijke doucheruimte.

Ik draai wat met mijn schouders en armen om mijn inmiddels krakende spieren een beetje los te maken onder de warme stralen van de douche. Maar helaas is daar hij of zij dan altijd: de uitgebreid douchende persoon. Niet erg, als alles maar eens binnen boort bleef…

Lees verder Zwembad-douche-rituelen (help)