De Avonturen van een Winkelmedewerker (Deel 2: de poep-editie)

Als winkelmedewerker kun je een boek vol schrijven met wat je dagelijks mee maakt. Zoals ik in mijn vorige avonturen al vertelde, is geen dag hetzelfde. Daarom nu: de poep-editie.

Er komt een sirene-achtig gegil uit de hoek met kinderschoenen. Niet gek, dat gebeurt wel vaker. Niet ieder kind wordt blij van schoenen passen. Maar dit gegil is toch wel oorverdovend. Even later zie ik een klein, rood aangelopen meisje met een staartje op haar hoofd door de winkel ‘zweven’. Haar vader houdt haar op een afstandje onder haar oksels vast en zeult haar door de winkel. Als het kon hield hij haar tussen duim en wijsvinger vast, want het arme schepseltje zit vanaf haar tenen tot haar nek onder de poep. Plofluier.

Kan gebeuren en ik ben geen moeder, maar volgens mij gebeurt dit altijd op het moment dat je dit het minst kunt gebruiken. Wij hebben geen verschoonplek of klantentoilet, dus ze mag op de vloer bij de WC verschoond worden. Het arme meisje. We offeren nog een theedoek op, want met alleen billendoekjes is ze niet te redden. Overal in het magazijn rook het naar baby-poep. Later naar chloor, want mijn collega heeft lichtelijk smetvrees. Het meisje ging uiteindelijk in een schone luier, zonder broek en met nieuwe regenlaarsjes de deur uit. De ouders zijn nog wat beteuterd.

Schat zoeken
In dezelfde week doet mijn collega een bijzondere ontdekking. Bij het vegen van de winkel vinden we vaak verschillende voorwerpen. Sigarettenpeuken, kauwgom, verloren speelgoed, haarspeldjes en tasjes net gekochte kleding (die niet altijd opgehaald worden). Zijn ontdekking was echter van een heel ander kaliber. Onder één van de stellingen lag een gebruikte luier gepropt. Dan komen er verschillende vragen in je op:
1) Hoe is dit gebeurt? Hoe is er hier een kind verschoond en hoe heeft die gene dat ongezien gedaan?
2) Hoezo dacht de persoon in kwestie dat dat een goede plek was om de luier te lozen?

Bonusmateriaal
Dan nu tijd voor het bonusmateriaal. Ik wilde graag nog een veel voorkomende vraag met jullie delen die bij mij alleen maar meer vragen oproept. Met stipt op nummer één van mijn lijstje met gekke vragen, staat de vraag: “Heeft u deze schoen ook in mijn maat?”. Het gaat er niet om dat de persoon om een andere maat vraagt, maar blijkbaar moet ik als ervaren verkoopster kunnen weten wat de maat van de persoon is? Oké, ik snif wel een paar keer… Ja, ik ruik het al! Maat 40 toch? Wanneer ik vraag: “Wat is uw maat dan?”, is er eigenlijk nooit sprake van een “Aha!”-moment en kijken ze me glazig aan.

It’s not all too bad
Maar het is echt allemaal zo slecht nog niet. Vorige keer benadrukte ik ook al de mooie kanten van het vak. Zo mocht ik laatst helpen met het uitzoeken van trouwschoenen en mocht ik daarbij zelfs even de jurk bewonderen. Ook gaf een vrouw mij de ultieme vakantietips voor Spanje en kreeg ik een visitekaartje van de website van een dochter van een klant, omdat hij zo trots op haar was. Mooi toch?

 

Advertenties

Gepubliceerd door

Leonie Zuidersma

Heeft Kunst, Cultuur en Media gestudeerd aan de RUG. Is daarnaast beroeps chaoot. Meer over mij weten? Check dan mijn berichten bij De Algemene Wanhoop.

2 gedachten over “De Avonturen van een Winkelmedewerker (Deel 2: de poep-editie)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s