Aan alles komt een einde

Hopelijk kan ik over drie weken zeggen dat ik mijn bachelor behaald heb. Dat betekent dat er dan een einde is gekomen aan mijn tijd op de Hanzehogeschool. Een heel raar vooruitzicht als je het aan mij vraagt.

De laatste weken gaat het regelmatig door mijn hoofd. Het is bijna klaar. Het zit er bijna op. Ik kan mezelf bijna diëtist noemen. Maar ben ik hier wel klaar voor? Als je me begin februari had gevraagd wat ik het liefste zou willen, dan had ik je gezegd dat ik op de valreep van mijn studie zou willen stoppen. Ik had net een voldoende gesleept uit een hele stomme stage en had er echt geen zin meer in. Gelukkig heb ik de afgelopen weken/maanden samen met een gezellig iemand mij bezig mogen houden met een hele leuke scriptie en hierdoor ben ik gaan twijfelen of ik er wel klaar voor ben om af te studeren…

Zolang als ik me kan herinneren heeft school een onderdeel van mijn leven uitgemaakt. Peuterspeelzaal, basisschool, middelbare school en HBO. Ik weet nog goed toen ik van de basisschool naar de middelbare school ging. Ik was hartstikke klaar voor de volgende fase en wilde heel graag nieuwe dingen leren. Na het behalen van mijn Havodiploma had ik ook heel veel zin om te beginnen aan mijn studie. Maar waar heb ik nu zin in? Ik heb nu niet echt een vooruitzicht waarin ik snel nieuwe dingen ga leren en mocht alles in de laatste weken goed verlopen, dan zal het nieuwe dat ik nu ga leren zijn: een leven dat niet bepaald wordt door school.

Hoe vaak ik er ook over nadenk. Het blijft een raar vooruitzicht. Geen school meer. Geen docenten die hun kennis met je willen delen, geen opdrachten meer maken en geen deadlines meer hebben. Niet meer in spanning wachten op een cijfer of met bonzend hart inloggen op Osiris om je cijfer te zien. De gedachte dat ik in september niet meer op een bepaalde plek verwacht wordt, boezemt me angst in, maar ook opluchting. Het lijkt misschien wel dat ik helemaal niet zou dat er een einde komt aan mijn bestaan als studente, maar het lijkt me ook heerlijk.

Ik kijk er heel erg naar uit om aan het volgende onderdeel in mijn leven te beginnen: het volwassen leven. Een volwassen baan zoeken. Een plek zoeken die helemaal van mezelf is en groter is dan een kamer van 16m2. Maar mocht ik dat volwassengedoe nog niks vinden, dan ben ik blij dat ik in ieder geval wel iets qua school op de planning heb staan. Ik ben dan wel niet deze september weer in de collegebanken te vinden, maar zal in 2020 wel aan een master beginnen. De tijd zal leren of ik dit plan ga uitvoeren of niet. Je moet het leven ook niet te veel willen plannen, want zoals John Lennon ooit zei: “life is what happens to you, while you’re busy making other plans.”

Advertenties

Gepubliceerd door

Deveny

Studeert Voeding en Diëtetiek aan de Hanzehogeschool. Combineert wanhopigheid met oprechtheid. Lees al haar berichten op De Algemene Wanhoop en Sincerely Deveny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s