Koppie boven water bij Zwemclub Gehandicapten

Al ruim 10 jaar ben ik wekelijks te vinden in het zwembad. Niet alleen om mijn eigen baantjes te trekken, maar ook om te helpen bij een zwemclub voor mensen met een verstandelijke of lichamelijke beperking. We hebben van alles in huis, het is een gezellig clubje ongeregeld. Het is vrijwilligerswerk en ik ben niet de enige.

De meest gestelde vraag over mijn vrijwilligerswerk is wel: “Maar is dat niet moeilijk?” of “Maar is dat niet eng?”.

Lees verder Koppie boven water bij Zwemclub Gehandicapten

Storytime: mijn vrijwilligersbaantje bij Zwemclub Gehandicapten

“Ik ben er hoor!” “Ja, dat weet ik. Er staat al een kruisje achter je naam” “Hij is er ook hoor!”. Wekelijks beheer ik de aftekenlijst van de zwemclub waarbij ik vrijwilligerswerk doe. Alle aanwezigen krijgen een kruisje, afwezigen een horizontaal streepje. Het is een zwemclub, maar er wordt niet veel gezwommen. Het ‘zwammen’ is belangrijker.

Sinds mijn 16de heb ik dit vrijwilligersbaantje, inmiddels dus alweer bijna 10 jaar. Elke donderdagavond ben ik te vinden in Beatrixoord in Haren en zwem daar met een groep van 19 mensen en 8 vrijwilligers bij Zwemclub Gehandicapten. Ik ben er verzeilt geraakt door mijn moeder haar voorzitterschap en heb inmiddels al heel wat beleeft met veel van de leden. Een deel van hen heeft mij zien opgroeien en ik heb een deel van hen oud zien worden. Telkens komen er ook nieuwe mensen bij en op dit moment hebben we een heel diverse groep, met één gezamenlijk doel: lol maken.

Lees verder Storytime: mijn vrijwilligersbaantje bij Zwemclub Gehandicapten