Autismeweek: hoe Jeroen omgaat met de Coronacrisis

Het is Autismeweek! Op donderdag 2 april was het Wereld Autisme Dag. Zoals jullie misschien weten, speelt mijn broer Jeroen in deze tijd dan altijd een prominente rol op De Algemene Wanhoop. Jeroen is 30 jaar en woont sinds twee jaar begeleid op zichzelf. Hij heeft autisme en een verstandelijke beperking. Hij praat graag (serieus, zelfs als hij slaapt) dus vindt hij het geen probleem om deze prominente rol te spelen. Twee jaar geleden vertelde hij wat volgens hem autisme is. Dit jaar hebben we het over dé prangende kwestie van dit moment: de Coronacrisis. Iedereen beleeft deze bizarre en moeilijke tijd anders. Maar hoe beleeft een volwassen persoon met autisme deze tijd? Begrijpt Jeroen de crisis en de maatregelen? Wat is er voor hem veranderd en hoe vult hij zijn tijd nu in? Lees verder Autismeweek: hoe Jeroen omgaat met de Coronacrisis

Koppie boven water bij Zwemclub Gehandicapten

Al ruim 10 jaar ben ik wekelijks te vinden in het zwembad. Niet alleen om mijn eigen baantjes te trekken, maar ook om te helpen bij een zwemclub voor mensen met een verstandelijke of lichamelijke beperking. We hebben van alles in huis, het is een gezellig clubje ongeregeld. Het is vrijwilligerswerk en ik ben niet de enige.

De meest gestelde vraag over mijn vrijwilligerswerk is wel: “Maar is dat niet moeilijk?” of “Maar is dat niet eng?”.

Lees verder Koppie boven water bij Zwemclub Gehandicapten

“Lastige Ouders” zijn niet zo lastig

“Lastige Ouders” gezien op: 28 mei 2019, De Harmonie in Leeuwarden.

Wat heeft Faas? Hoe is zijn gedrag te verklaren? Wie kan er het beste voor Faas zorgen? Hoe kunnen buitenstaanders of artsen jou vertellen wat jouw kind kan en wat het beste voor hem is? Is het falen als je je kind in een instelling laat wonen? Jij bent immers de ouder… Maar ook: hoe is het om een gehandicapt broertje te hebben?

“Lastige Ouders” gaat over de vader, moeder en zus van ernstig meervoudig gehandicapte Faas. Het gaat over hun strijd, angsten, verdriet, uitputting, twijfels en frustraties rondom het grootbrengen van Faas. Over hoe zij veel van hun zoon en broer houden, er alles voor over hebben om voor hem te zorgen, maar dat niet helemaal lukt.

Lees verder “Lastige Ouders” zijn niet zo lastig

Storytime: mijn vrijwilligersbaantje bij Zwemclub Gehandicapten

“Ik ben er hoor!” “Ja, dat weet ik. Er staat al een kruisje achter je naam” “Hij is er ook hoor!”. Wekelijks beheer ik de aftekenlijst van de zwemclub waarbij ik vrijwilligerswerk doe. Alle aanwezigen krijgen een kruisje, afwezigen een horizontaal streepje. Het is een zwemclub, maar er wordt niet veel gezwommen. Het ‘zwammen’ is belangrijker.

Sinds mijn 16de heb ik dit vrijwilligersbaantje, inmiddels dus alweer bijna 10 jaar. Elke donderdagavond ben ik te vinden in Beatrixoord in Haren en zwem daar met een groep van 19 mensen en 8 vrijwilligers bij Zwemclub Gehandicapten. Ik ben er verzeilt geraakt door mijn moeder haar voorzitterschap en heb inmiddels al heel wat beleeft met veel van de leden. Een deel van hen heeft mij zien opgroeien en ik heb een deel van hen oud zien worden. Telkens komen er ook nieuwe mensen bij en op dit moment hebben we een heel diverse groep, met één gezamenlijk doel: lol maken.

Lees verder Storytime: mijn vrijwilligersbaantje bij Zwemclub Gehandicapten