Bald is Beautiful – Daar gaan we weer. Alopecia update november 2019

Het is de komende maand alweer vier jaar geleden dat ik mijn haar plotseling verloor. Ik ging binnen een maand van een volle bos lang haar naar een bowlingbal-look. Ik wist destijds niet wat er aan de hand was, maar al snel werd er verteld dat ik Alopecia Areata heb. In de tussentijd heb ik mijn volle bos haar weer terug gekregen. Zo schreef ik afgelopen april een update dat alles goed ging en het lekker door groeide. Ik dacht dit jaar geen Alopecia update meer te schrijven, maar daar kwam verandering in.

Lees verder Bald is Beautiful – Daar gaan we weer. Alopecia update november 2019

Mijn Alopecia Areata: update oktober 2018

Schaif stoat laif & ’t kon minder

Al eerder schreef ik over hoe ik in 2016 kaal werd, hoe ik daarmee omging en over hoe ik weer haar kreeg. Dit alles heeft te maken met Alopecia Areata. Dit is een haarziekte die te maken heeft met een overactiviteit van mijn immuunsysteem. Het laatste deel besloot ik met dat ik weer een lekkere kop met haar heb en dat de toekomst van die pluizenbol uiterst onzeker is.

Lees verder Mijn Alopecia Areata: update oktober 2018

Ik jeuk me een deuk, but itch oké

Mijn huid is op sommige plekken zo hard als dat van een olifant en tegelijkertijd zo dun als een velletje filodeeg. Vroeger lag ik languit over de deurmat heen en weer te schuiven om de jeuk op mijn rug te stillen en ik word nog steeds ’s nachts wakker omdat ik zo’n jeuk heb. Het zou niet best zijn als ik een T-Rex was, want dan kon ik nooit meer ergens bij. Ik heb namelijk eczeem.

Lees verder Ik jeuk me een deuk, but itch oké

Mijn Moederschip

Anita is 54 jaar en kok, verpleegster, vlekken-verwijderaar (Vanish is er niets bij), taxichauffeuse, wasserette, afwas-service, boodschappen-service en vele andere dingen. Oftewel: ze is moeder. Niet zomaar eentje, ze is mijn moeder. Tijdens het opvouwen van de was, stelde ik haar een paar vragen.

Lees verder Mijn Moederschip