Zuidersma op de Zuiderzee

Als ik op de parkeerplaats loop, zie ik het gebouw van het Zuiderzeemuseum. Is dit het? Dit wordt een korte dag. Ben ik hiervoor zo vroeg uit mijn bed gekomen? Maar ik loop recht door het gebouw, je kunt geen andere kant op. Ik loop af op een kleine haven, waar ik met de boot blijk te moeten. Die boot werkt als een soort Teletijdmachine, want als ik de boot aan de overkant weer af loop, blijkt dat ik zojuist de Zuiderzee ben overgevaren en beland ben in het vissersdorp Enkhuizen van pakweg 1910.

Lees verder Zuidersma op de Zuiderzee

Hoera voor Hermitage

Hermitage in Amsterdam bestaat 10 jaar en viert dit niet alleen met zeer overpriced appelgebak (€5,25 voor een punt), maar ook met een bijzondere tentoonstelling. ‘De Schatkamer’ is een verzameling van de hoogtepunten van het ‘originele’ Hermitage in St. Petersburg in Rusland.

Lees verder Hoera voor Hermitage

Willet-Holthuysen: Onontdekt Amsterdams grachtenpareltje

Heb jij bediening in je kelder rondlopen en hou jij literatuuravonden in je salon gevuld met Parijse meubelen? Behoor jij tot de Amsterdamse elite van de 19de eeuw? Ik ook niet.

In het Museum Willet-Holthuysen aan de Heregracht in Amsterdam wordt je bij het echtpaar Abraham Willet en Louisa Holthuysen thuis uitgenodigd. Je maakt een tour door hun woning en ervaart hoe het is om wél zo rijk te zijn en hoe het is om voor hen te werken.

Lees verder Willet-Holthuysen: Onontdekt Amsterdams grachtenpareltje

“Walk Like an Egyptian” in het Rijksmuseum van Oudheden

Bij binnenkomst word je begroet met een lichtshow op een de gigantische Egyptische tempel waar je bijna tegen aan loopt (doe dat niet letterlijk, hij is vrij oud). Die lichtshow vertelt je over hoe de objecten uit het oude Egypte onderhevig zijn aan de speling van tijd. Maar hé, gelukkig bestaat het Rijksmuseum van Oudheden en kunnen ze in Leiden deze tempel redden van de zandstormen en overstromingen.

Lees verder “Walk Like an Egyptian” in het Rijksmuseum van Oudheden

Een tijdreisje naar Nubië met het Drents Museum

We kennen allemaal wel de Sfinxen, piramides en farao’s van het Oude Egypte, maar wie kent het ooit zo machtige rijk Nubië? Ik tenminste nog niet… Tot ik naar het Drents Museum ging!

De naam ‘Drents Museum’ doet misschien wat kneuterig aan, maar onderschat hun historische-archeologische tentoonstellingen over oude beschavingen van over de hele wereld niet. Blijkbaar hebben ze ook nog eens een voorkeur voor beschavingen die niet algemeen bekend zijn. Met die tentoonstellingen doen ze absoluut niet onder voor het Rijksmuseum voor Oudheden in Leiden.

Lees verder Een tijdreisje naar Nubië met het Drents Museum

Met kleur uit je wintersleur in het Groninger Museum

Bij ‘Chihuly’ in het Groninger Museum hoef je niet de juiste filter of kleurbalans uit te zoeken voor je Instagram-foto’s, dus gebruik vooral die hashtag #nofilter. De werken van kunstenaar Dale Chihuly die hier tentoongesteld worden zijn van zichzelf al kleurrijk en verwonderend genoeg. Soms lijken ze op een tropische bloementuin, soms op fel gekleurde zeeschelpen en soms op uitgezakte manden of kommen. Maar toch zijn ze allemaal gemaakt van glas. Overweldigend groot, maar blijkbaar dus ook ontzettend breekbaar (dat zullen we maar niet testen). Mocht je dus last hebben van een Blue Monday die al een aantal weken aanhoudt, ga dan zeker even langs in het Groninger Museum!

Lees verder Met kleur uit je wintersleur in het Groninger Museum

Allez les Bleus! – Mijn vakantiedagboek (deel 1)

Voor alles is een eerste keer. Dit jaar was het tijd voor mijn Frankrijk-ontmaagding. Ik ben samen met mijn vriend Mattijs in een lus om Parijs heen gereden. Hier lees je hoe ons dat verging.

Op de eerste dag zijn we naar Lille gereden, waar we in het Eklo Hotel sliepen. Bij het inchecken bleek er geen warm water te zijn die avond en daaropvolgende ochtend, maar we hebben toch besloten er te blijven. De kamer en badkamer waren zeer klein, maar prima voor een tussenstop en prijs als deze. Het personeel was ontzettend vriendelijk en samen met hen en een groep andere hotelgasten hebben we ’s avonds de halve finale van het WK gekeken tussen Frankrijk en België. Heel gezellig en ongedwongen. De stad Lille vonden we niet slecht, maar was ook niet de leukste stad om te bezoeken.

Lees verder Allez les Bleus! – Mijn vakantiedagboek (deel 1)

Ongemakkelijke intimiteit en een mega baby in de Kunsthal

“Wat doet die vrouw daar?” “Hoort dit bij de tentoonstelling? Ja, toch?” “Och, ik denk al, wat is zij aan het doen?” ‘Caroline’ staat in een vreemde houding met haar hoofd tegen de muur gedrukt. Ze lijkt in een gevecht met zichzelf en haar trui. Je kunt haar gezichtsuitdrukking niet zien, maar haar houding verraadt alles. Ze lijkt zo echt, maar dat is ze niet. Ze bestaat uit een soort siliconen en is vervaardigd door kunstenaar Daniel Firman.

Lees verder Ongemakkelijke intimiteit en een mega baby in de Kunsthal

U kunt wat mij betreft het dak op! (van de koningin)

Op een gekke manier intrigeert het koningshuis me. Ze zijn altijd onderwerp van discussie, er hangt een bepaalde mystiek om ze heen en –sorry- ik smul van politieke huwelijken (en vind het tegelijkertijd ook heus wel zielig voor de betrokkenen). Ik deel deze interesse met mijn moeder en oma, die veel verder gaan en programma’s kijken als Blauw Bloed en bewonderend zuchten na de kersttoespraak. Geen wonder dus dat ik Paleis het Loo in Apeldoorn al meer dan één keer bezocht heb in mijn leven.

Op dit moment is het paleis gesloten. Het wordt gerenoveerd en vernieuwd. Tijdens deze “Vernieuwing & Verbouwing” ontvangen ze echter nog steeds bezoek. Je kunt binnen in het paleis zelf helaas niet op audiëntie komen, maar je kunt nog wel een kijkje nemen in het stallencomplex, het paleis dak op, de Franse tuinen bewandelen, alsook de achterliggende Engelse Landschapstuin via de Oranje-wandeling.

Lees verder U kunt wat mij betreft het dak op! (van de koningin)

‘God Bless America’ in het Drents Museum

Ze ligt languit op de vloer met haar vettige piekhaar omhoog, in verschoten kleding en met haar benen half-wijd. Ze is bont en blauw en groezelig. Ik durfde haast geen foto van haar te maken, omdat dat verkeerd voelde. Zo mensonterend, zelfs nadat ik het bordje had gelezen dat ze van polyester, fiberglas, textiel en olieverf is gemaakt. Ze ligt tegenover een stilleven van afval in een goot. Zelf is ze ook afval in de goot van de miljoenenstad New York. De keerzijde van ‘The American Dream’.

America4

Lees verder ‘God Bless America’ in het Drents Museum