Aan alles komt een einde

Hopelijk kan ik over drie weken zeggen dat ik mijn bachelor behaald heb. Dat betekent dat er dan een einde is gekomen aan mijn tijd op de Hanzehogeschool. Een heel raar vooruitzicht als je het aan mij vraagt. Lees verder Aan alles komt een einde

Advertenties

Too Much Information Tag Part 2

Begin maart vulde ik al een deel in van de Too Much Information Tag. Ik vond dat het tijd werd dat ik ook het andere deel eens met jullie gingen delen. Lees verder Too Much Information Tag Part 2

Mijn Alopecia Areata: Update april 2019

Zoals jullie al eerder op De Algemene Wanhoop hebben kunnen lezen heb ik in november 2015 Alopecia Areata gekregen. Hierdoor ben ik ongeveer een jaar lang helemaal kaal geweest en heb ik daarna beetje bij beetje weer haar gekregen. Een levens veranderende ervaring als je het mij vraagt. In oktober 2018 schreef ik over hoe ik weer kale plekken had ontdekt en over alle angst die daar bij hoort. De links naar de voorgaande blogs staan onderaan deze.

Hoe is het nu dan?
De ontdekte plekken zijn uiteindelijk groter geworden. Vooral de plekken aan de zijkanten van mijn hoofd hebben zich flink uitgebreid tot ik op het punt stond om weer hoofdbandjes te gaan dragen, omdat ik vond dat je ze te duidelijk zag. Uiteindelijk heb ik het kunnen bedekken met mijn andere haren.

Lees verder Mijn Alopecia Areata: Update april 2019

De Avonturen van een Winkelmedewerker (Deel 2: de poep-editie)

Als winkelmedewerker kun je een boek vol schrijven met wat je dagelijks mee maakt. Zoals ik in mijn vorige avonturen al vertelde, is geen dag hetzelfde. Daarom nu: de poep-editie.

Er komt een sirene-achtig gegil uit de hoek met kinderschoenen. Niet gek, dat gebeurt wel vaker. Niet ieder kind wordt blij van schoenen passen. Maar dit gegil is toch wel oorverdovend. Even later zie ik een klein, rood aangelopen meisje met een staartje op haar hoofd door de winkel ‘zweven’. Haar vader houdt haar op een afstandje onder haar oksels vast en zeult haar door de winkel. Als het kon hield hij haar tussen duim en wijsvinger vast, want het arme schepseltje zit vanaf haar tenen tot haar nek onder de poep. Plofluier.

Lees verder De Avonturen van een Winkelmedewerker (Deel 2: de poep-editie)

De avonturen van een winkelmedewerker

Ik denk dat het wordt gezien als een simpel beroep en lichtelijk wordt ondergewaardeerd. Als je het mij vraagt in ieder geval onderbetaald. Ik heb het over het edele beroep van ‘winkelmedewerker’. Verkoper, verkoopster, verkoopadviseur, floormanager, noem het maar op. De hele dag sta je (als het goed is) voor de vragen, aankopen en klaagzangen van je klanten klaar. Bij mij als schoenenverkoopster is er geen dag hetzelfde. Op den duur heb je zoveel ‘speciale’ gevallen gehad dat wanneer iemand de zin begin met: “Misschien een gekke vraag, maar…” je die gene al direct kan verzekeren dat dat wel mee zal vallen. Wij winkelmedewerkers kijken nergens meer van op.

Lees verder De avonturen van een winkelmedewerker

Wie wat bewaart, die heeft wat

Laatst nam ik allemaal bestanden door op mijn harde schijf en kwam bij een document uit 2012 dat Starbucks heette. Eerst was ik even vergeten wat het was, maar toen ik het document opende, wist ik gelijk weer wat het was. Nadat ik een keer koffie of chocolademelk bij Starsbucks had gekocht (waarschijnlijk het laatste, want ik houd niet van koffie), schreef ik een gedicht. Ik vond het erg grappig om dit terug te lezen dat ik besloot het met jullie te delen. Lees verder Wie wat bewaart, die heeft wat