Viva la Frida!

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ken Frida Kahlo vooral als Mexicaans icoon met haar monobrauw en kleurrijke bloemen in haar haar. Ik heb verder geen enkel idee van haar leven.

Maar daar brengt het Drents Museum verandering in. In “Viva la Frida” maak je kennis met haar kunst, haar persoonlijkheid en haar tragische leven. De tentoonstelling is zo compleet als een tentoonstelling kan zijn met haar kunstwerken, persoonlijke foto’s, haar traditionele Mexicaanse rokken en blouses en persoonlijke bezittingen zoals haar korsetten die haar ruggengraat moesten ondersteunen.

Frida droeg graag traditionele Tehuana kleding. Niet alleen omdat ze het mooi vond, maar ook omdat het haar benen comfortabel verhulde.

Het leven van Frida Kahlo begint in 1907 in Mexico in wat later “La Casa Azul” (“Het Blauwe Huis”) zou heten. Ze is de dochter van een naar Mexico verhuisde Duitse, atheïstische vader en een streng Katholieke Spaans-Mexicaanse moeder. Op haar zesde krijgt Frida polio, waar ze niet volledig van herstelt. Wanneer ze op de middelbare school zit, komt ze in een ernstig busongeluk terecht. Ze is aan bed gekluisterd door verschillende breuken en doordat ze doorboort was met een ijzeren paal. Ze zal pijn lijden voor de rest van haar leven. Tel daar dan nog verschillende miskramen, een moeilijk huwelijk en een amputatie van een onderbeen bij op en je hebt een heel sneu leven. In 1954 overlijdt ze na een leven vol mentale en fysieke pijn, een roerig (maar ook rijk) liefdesleven , vele sigaretten en parfumflesjes gevuld met alcohol.

Al die tegenslagen ontmoedigen Frida niet om te schilderen, in tegenstelling zelfs. Terwijl ze letterlijk aan bed geketend ligt vanwege haar rugklachten, zorgt ze er met een speciale ezel voor dat ze toch kan schilderen. Ook toen was ze al een bekende kunstenaar.

“Ik heb nooit de moed verloren. Ik heb altijd kunnen schilderen, omdat ze me op de been hebben gehouden met de pijnstiller Demerol.”

Haar werken zitten vol met kleur, zoals de exotische planten en vruchten in Mexico. Tegelijkertijd schildert ze de werkelijkheid én zit haar werk vol symbolen die zowel Christelijk, als Hindoestaans, als Azteeks, als Mexicaans, als seksueel kunnen zijn.

Henry Ford Hospital (1932) – Frida Kahlo, Drents Museum.

Zoals ook dit schilderij dat ze in 1932 schilderde met de naam “Henry Ford Hospital”. Frida had net haar tweede miskraam doorstaan en was bijna dood gebloed. Op het schilderij zie je Frida in haar ziekbed, omringt door bloed en verschillende symbolen. Bijvoorbeeld de slak, een symbool voor het langzame proces van de miskraam. Het heup bot voor haar kapotte bekken en de paarse orchidee die ze van haar man Diego Rivera kreeg in het ziekenhuis, een symbool voor leven en vruchtbaarheid. Op de achtergrond zie je San Diego, de stad waar ze toen woonde.

Self Portrait with a Small Monkey (1945) – Frida Kahlo, Drents Museum.

En dan dit zelfportret “Self Portrait with Small Monkey” uit 1945. De tuin van Het Blauwe Huis werd bevolkt door verschillende dieren, waaronder aapjes. De dieren in dit zelfportret zouden een verlichting zijn van eenzaamheid. De spijker links boven is onheilspellend en kan een verwijzing zijn naar de kruisiging van Jezus. De gebochelde man in de achtergrond is een inheems beeldje. In het traditionele Mexico betekende een handicap geen zwakte, maar zou het je een bovenmenselijk innerlijke kracht geven. Een belangrijke boodschap voor Frida waarschijnlijk.

Ook zie je in dit portret dat ze zich niet schaamt voor haar monobrauw en haar snorharen. Ze heeft ze gewoon geschilderd zoals ze ze ook had. Het maakte haar niet uit dat ze zowel vrouwelijke als mannelijke trekken had. Ze had dan ook relaties met mannen als vrouwen. Dat was toen nogal not done en ze was er niet heel open over. Tegenwoordig zou je kunnen zeggen dat ze zicht bezig hield met genderfluïditeit.

Portrait of Dona Rosita Morillo (1944) – Frida Kahlo, Drents Museum.

Viva la Frida! is volledig coronaproof ingedeeld en is een ontdekkingstocht door het leven van Frida Kahlo. De tentoonstelling en het leven van Frida hebben op mij best veel indruk gemaakt. Ze komt op mij over als een vrouw die precies deed en droeg wat ze zelf wilde, maar daarin wel beperkt werd door haar beschadigde lichaam. Ze lijkt me een echte powervrouw, die ergens voor wilde staan en daar nu ook nog steeds voor staat. Haar leven is een schril contrast met de kleurrijke icoon dat ik kende, maar haar kunstwerken en kleding zijn dat niet.

Ik vind de tentoonstelling zeer compleet en niet te lang. Ik had zelfs nog wat meer willen zien! Niet omdat het voelde alsof er iets ontbrak, maar meer omdat ik het nog niet zat was. Dat is best knap met mijn spanningsboog. Dikke aanrader dus!

Viva la Frida – Live and Art of Frida Kahlo is nog t/m 27 maart 2022 te zien in het Drents Museum in Assen. Voor meer info, check: www.drentsmuseum.nl

NO SPON

Gepubliceerd door

Leonie Zuidersma

Heeft Kunst, Cultuur en Media gestudeerd aan de RUG. Is daarnaast beroepschaoot. Meer over mij weten? Check dan mijn berichten bij De Algemene Wanhoop.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s