Een week uit het wanhopige leven van Leonie

Ik besloot jullie eens een kijkje te laten nemen in het bestaan van een Leonie. Al 2,5 jaar lang lezen jullie mijn reviews, recepten, irritaties en belevenissen. Nu is het tijd voor een dagboek van de afgelopen week. Zoals het bij een echte vlogger/blogger hoort, eerst even wat clickbait: “ZWEMBAD GEKOCHT?!” “HERSENSCHUDDING?!” “DIY: PRUIK WASSEN”.

Vrijdag 19 juni
Ik heb vandaag de hele dag gewerkt en vanavond het toppunt van kneuterigheid op televisie gekeken: Bed & Breakfast. Het is echt vermakelijk om te zien hoe mensen zich druk maken over plankjes waarop ze wel of niet hun toilettas neer kunnen zetten, of er één grote of twee enkele dekbedden op een tweepersoonsbed moet en over de plek van de televisie. Echt een aanrader tussen je Netflix-binge-sessies door!

Zaterdag 20 juni
Vandaag was ik vrij. Ik heb de hele ochtend geschilderd. Het is een aquarel geworden van een nachtelijke lucht. Aquarel klinkt als een Corona-hobby, maar ik ben excused, want ik doe het m’n hele leven al. ’s Middags was het de bedoeling om met mijn ouders naar de Praxis te gaan voor een paar nieuwe planten en een krukje voor in de tuin. Aangekomen bij de Praxis zijn we gelijk rechtsomkeert gegaan. Er stond een meterslange rij voor de ingang. We zijn nog even doorgereden naar de Hornbach, maar daar was de rij nog 10 meter langer (niet overdreven). De gekte voor de bouwmarkten is duidelijk nog niet voorbij. Lijdt er in ieder geval iemand geen verlies in Coronatijd. Als ‘troost’ hebben we een terrasje gepakt en op de terugweg heb ik uiteindelijk toch nog (een iets te grote lading) planten gekocht in een klein tuincentrum vlakbij mijn eigen dorp. Eind goed, al goed.

Delen van mijn bloementuin

Zondag 21 juni
Vandaag is het Vaderdag! Vanochtend heb ik een lekker (warm) rondje hardgelopen. Na een uitgebreide lunch hebben we mijn vader zijn cadeautjes gegeven. Een paar sokken met fietsen erop, een chocoladereep met appeltaart smaak en een pakketje met speciaal bier vielen goed in de smaak. ’s Middags heb ik in de tuin gezeten en getekend. Het was echt super mooi weer! Aangezien mijn vader een grotere fan van de Chinees is dan Frans Bauer, hebben we ’s avonds chinees eten besteld. Ik had tofu met groente en witte rijst. Daarnaast had ik ook nog wat sushi. Nomnomnom!

Maandag 22 juni
Vanochtend heb ik snoeihard mijn harses gestoten aan de uitgeklapte zoldertrap. Ik zag het ding niet aankomen, omdat ik met mijn hoofd in mijn telefoon verzonken was. Auw! En onhandig, ik heb er de hele dag nog last van gehad. Inclusief een mooie rode vlek op mijn voorhoofd. Vanmiddag heb ik gewerkt. Ik merk echt dat de maatregelen van het RIVM en de Coronamaatregelen in het buitenland versoepeld worden. Het wordt steeds drukker op straat en het toeristenseizoen is in Groningen toch wel weer begonnen. Redelijk veel Duitsers, een enkele Belg, maar vooral veel mensen uit andere delen van ons land. De avond heb ik tekenend en Youtube-filmpjes kijkend doorgebracht. Zonder lichamelijk letsel.

Dinsdag 23 juni
Vandaag heb ik weer de hele dag gewerkt. Wanneer klanten onze winkel binnenkomen, moeten ze een lange schoenlepel pakken. Zo tellen wij het aantal mensen in de winkel. Los van dat Nederlanders het moeilijk vinden dat ze iets ‘moeten’, haalt het ook ongekende emoties naar boven. Blijkbaar ligt agressiviteit en destructiviteit nogal aan de oppervlakte, want bijna iedereen die binnenkomt met een schoenlepel moet benadrukken hoe hard je daarmee kunt slaan. De meesten tikken hun partner al mee op de kont. De opmerking: “Hier kun je verkopers mee slaan.” kon ik gek genoeg niet helemaal waarderen.

Vanavond heb ik mijn pruik gewassen, of zoals mijn collega’s het ding noemen: Cavia. Zelf noem ik haar Truus. Ze moet één keer in de twee á drie weken ‘in bad’ met een speciale shampoo, haarmasker en spray. Daarna glanst ze weer helemaal en lijkt ze nog meer op echt haar. Voor het geval iemand zich afvraagt hoe een natte cavia eruit ziet, heb ik een foto toegevoegd.

Een natte cavia genaamd Truus

Ik heb overigens wel weer wat haar op mijn hoofd (voor de lezers die het niet weten: ik heb Alopecia Areata. Hier kun je lezen hoe ik een pruik uitzocht), maar ik mis nogal wat stukken. De zijkanten zijn niet bedekt en ook achter op mijn hoofd mis ik een hap haar.

Woensdag 24 juni
Vandaag gebeurde er niet veel bijzonders. Ik heb gewerkt en op de bank gehangen. Ik was heel moe. Misschien door de warmte, maar waarschijnlijk vooral doordat mijn lichaam zichzelf niet zo aardig vindt en weer tegen zichzelf aan het vechten is. Gaat wel weer over.

Donderdag 25 juni
Vanochtend had ik eerst een telefonische afspraak met de dermatoloog. Ze mogen helaas nog steeds niet iedereen op de poli ontvangen, hopelijk kan dat vanaf het najaar weer. Hierna heb ik boodschappen gedaan voor de komende week. Tijdens deze Corona-tijd probeer ik voor een hele week in één keer boodschappen te doen.

Vanmiddag ben ik naar Sannemarijn & Aldert, vrienden van mij, geweest. Het was ontzettend gezellig. We hebben eerst een hele tijd in de tuin gehangen en gepraat. Aan het einde van de middag zijn Sannemarijn en ik nog even naar de winkels geweest. Sannemarijn had waterballonnen en een waterballonnenpomp nodig voor haar werk. Dus eerst naar de Action. Die bleken beroofd te zijn van al het buitenspeelgoed. Maar het blijft de Action, dus we gingen naar buiten met alle benodigdheden voor een kruidentuin, drie rollen pakpapier, twee lijmstiften, een waterballetje en een tray Cola Zero in mini-blikjes. We hebben onze tocht naar de waterballonnenpomp nog vervolgd in de Blokker en Intertoys. Bij Intertoys hebben we een vervangend speelgoed gekocht en daarnaast vonden we een ‘schelp’ zwembad voor Pip, de hond van Sannemarijn en Aldert. Bij de Intertoys kwam nog een vrouw paniekerig binnen, omdat ze haar telefoon wilde opladen, want daar moest ze mee betalen. De verkoper wees haar een onbeheerd loshangend stopcontact bij de ingang van de winkel. Het leek hem zelf niet zo’n goed plan: “Misschien kunt u hem beter thuis even opladen.” “Maar hier komen vast niet zulke rare mensen”. “Nou mevrouw, we hadden toen wel Project X.”

De Schelp

Op de terugweg zagen we nog een hele mooie hond, die ik in hoge piepstem vanuit de auto begroette. Het baasje zwaaide naar ons. Even gecheckt, maar de ramen zaten gewoon dicht. Awkward en mysterieus. Ik ben nog blijven hangen en we hebben pizza besteld. Hondje Pip was niet direct erg gesteld op haar nieuwe zwembad. Wij wel op dit mega voetenbad.

Gepubliceerd door

Leonie Zuidersma

Heeft Kunst, Cultuur en Media gestudeerd aan de RUG. Is daarnaast beroeps chaoot. Meer over mij weten? Check dan mijn berichten bij De Algemene Wanhoop.

Eén gedachte over “Een week uit het wanhopige leven van Leonie”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s