1917: Holy moly

Spoilervrije review

Het jaar is nog maar net begonnen en ik heb nu al een favoriete film. Op zich nog niet zo heel moeilijk als je weet dat ik nog maar twee films in de bioscoop heb gezien. Sinds de eerste trailer stond 1917 al hoog op mijn lijstje en wilde ik de film zo snel mogelijk zien.

1917 vertelt het verhaal van twee jonge Britse soldaten Schofield en Blake, die een missie krijgen om niet alleen de broer van Blake te redden, maar ook 1600 andere mannen. De soldaten voeren een race tegen de klok uit op vijandig terrein om een dodelijk aanval te voorkomen.

Ik heb geleerd dat je van oorlogsfilms moet houden of niet. Ik hoor bij de eerste groep en zit vaak met ongeloof te kijken naar wat er allemaal gebeurd is. Tegenwoordig worden namelijk veel oorlogsverhalen verfilmd waar ik weinig vanaf weet. Vaak lees ik me vooraf ook niet in, omdat me dan nog een beetje kan laten verrassen. Maar zelfs als je niet van oorlogsfilms houdt, dan is deze film zeker een aanrader.

George MacKay als soldaat Schofield. Bron

De film is namelijk in één opname opgenomen. Oké, misschien twee, want er zijn een dag- en een nachtscene. Maar de hele film speelt zich chronologisch in één ruk af. Dit zorgt ervoor dat je geen moment echt rust hebt, ook al is de film nog redelijk rustig opgenomen. Alles loopt heel mooi in elkaar over en geeft je enigszins een goed beeld van wat deze soldaten hebben moeten doormaken. Gesprekken duren heel kort, want de soldaten staan immers op tijd en hebben geen tijd om hele dialogen aan te gaan met hun superieuren om hele strategieën uit te spreken. Het is: “Hier is de opdracht en succes!”.

De film centreert zich dus heel erg één onderwerp. Je krijgt niks mee van hoe het bij de anderen gaat en ziet alleen maar de reis van deze soldaten. Één keer eerder heb ik meegemaakt dat een film zich heel erg focuste op één persoon/onderwerp en toen kon ik niet van deze film genieten, omdat ik er niet aan kon ontsnappen. Sam Mendes, de maker van de film, heeft misschien inspiratie uit deze film gehaald, want hij zorgt er ook voor dat er soms een shot is over de omgeving van de soldaten als zij een omgeving onderzoeken. Dit zorgt voor een kleine adempauze wat ik op prijs kon stellen.

De film weet goed spanning op te bouwen en zorgt voor het oude vertrouwde huilmoment van mij, die ik standaard een keer per film heb. Het is een film die je zeker een tweede keer moet gaan kijken, zodat je andere details in je op kan nemen of gewoon zodat je hem rustiger kan kijken dan de eerste keer.

Bron
1917 ****
Sinds 9 januari in de bioscoop

Gepubliceerd door

Deveny

Diëtist en klantadviseur op een klantenservice. Combineert wanhopigheid met de rest van haar persoonlijkheid. Lees al haar berichten op De Algemene Wanhoop

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s