Groetjes, 2019

Hallo Leonie,

Ik ben het jaar 2019. Jij en ik zijn niet altijd even goede vrienden geweest. Tijdens mijn aanwezigheid heb je iets te veel verliezen en bijna verliezen geleden. Je was boos en verdrietig. Maar nu ik je ga verlaten en plaats maak voor mijn opvolger 2020, wil ik samen kijken naar de leuke en mooie dingen die we samen hebben beleefd.

Daarmee kunnen we gelijk beginnen bij mijn eerste ontmoeting met jou. Op de avond van 1 januari belde je buurvrouw aan. Er was een televisieploeg in het dorp gearriveerd. Je ging kijken en sommige leden van de crew riepen dat alles was omdat Piet Paulusma zou komen. Je wist al snel beter toen enkele minuten later de lichtgevende vrachtwagen van de Postcodeloterij de straat in kwam rijden. Dit had drie mooie feestjes, vele etentjes en een Legotrein als gevolg. Geld maakt uiteraard niet gelukkig, maar het maakt geluk wel een stuk makkelijker.

In februari was het tijd voor een ‘eerste keer van je leven’. Je ging naar de Huishoudbeurs. Het was precies wat je ervan verwachtte; hysterische, gillende, rondbeukende vrouwen, vechtend om prulletjes en chocolade. Je bent aangevallen door sleurkarretjes met missende wielen en hebt beleefd hoe sardientjes zich in een blikje voelen tijdens de treinreis terug. Maar een traditie is geboren en je hebt alweer kaartjes voor de volgende Huishoudbeurs.

Je ging twee keer op vakantie in de zomer. Eerst ging je met Wimke naar Maastricht. Daar heb je heerlijk (en veel!) gegeten. Toen het buiten 35 graden was, liep jij door grotten waar het 16 graden was. Beste beslissing ooit. Vanuit Maastricht namen jullie de trein naar Utrecht, om daar de musical Mamma Mia! te zien. Het bleek een onvergetelijke avond. Vervolgens ben je met je ouders en broer afgereisd naar Noord-Brabant. Veel shoppen, een boottocht ónder Den Bosch door en weer eindeloos uit eten. Zoals in die gekke Chinees waar een beekje door het restaurant liep, waar je extra moest betalen per 7 minuten dat je er langer zat, je borden in een afwasbak moest doen en ze echt alleen maar Chinees spraken. Echt een hoogtepunt.

Op 13 oktober liep je de 4 Mijl van Groningen met je oude vader. Onderweg dachten meerdere mensen dat je zou sterven, gezien je rode tomatenhoofd. Je dacht zelf ook even dat je hier zou eindigen. Maar niet in mijn jaar. Jouw longen vergaten hun functie (blijkbaar is ademen niet één van je talenten). Uiteindelijk zette je een heel prima tijd neer. Zeker voor iemand met zo weinig trainingsuurtjes als jij (misschien in 2020 dit anders aanpakken?).

Je hebt een recordaantal schoenen gekocht en een recordaantal musea bezocht. Ondanks dat je dus geen hele warme gevoelens aan mij, 2019, zult hebben, hebben we het toch ook wel leuk gehad. Dat heb je te danken aan je familie, vrienden, buren en collega’s. Zij hebben je er doorheen gesleept. Soms met grote moeite door te luisteren naar je klaagwatervallen over kaal worden. Maar soms ook heel simpel door te zeggen dat je haar goed zit. Dus tegen hen zou ik wil zeggen: “Bare with Leonie.” Ze waardeert jullie meer dan jullie misschien denken.

Op naar mijn opvolger 2020. Hopelijk is dat het jaar dat je niet elke dag je huissleutel, fietssleutel, achterlamp en kluts kwijt bent. We zullen zien wat dit nieuwe jaar voor je in petto heeft. Een schone lei. Tabula rasa. Succes daarmee.

Groetjes, 2019

Gepubliceerd door

Leonie Zuidersma

Heeft Kunst, Cultuur en Media gestudeerd aan de RUG. Is daarnaast beroeps chaoot. Meer over mij weten? Check dan mijn berichten bij De Algemene Wanhoop.

Eén gedachte over “Groetjes, 2019”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s