Kerststress

Tijdens Kerst moet het vrede op aarde zijn, behalve in de supermarkt. Met een zwarte, oneindige blik in de ogen rijdt ze haar winkelkarretje tegen je hielen aan, snel nog een pak bladerdeeg erin flikkerend. Die rare vanillestokjes waren uitverkocht, dat gebeurd alleen maar rond Kerst. Eerste kerstdag bij haar ouders, de tweede bij die van hem. Strakke planning, zoals ieder jaar. ‘Gezellig’, die verdomde kerstverplichtingen ook altijd. Maar genoeg wijn meenemen om het uit te kunnen houden. ‘Derde kerstdag’ is uitbuiken en bijkomen, want die Kerst gaat je niet in de koude kleren zitten. Maar ooh, die dagen van te vóren. Wat een stress! Wat moet ze aan, wat moet er op tafel en was het nieuwe vriendinnetje van haar zoon nou vegetariër? Ze kon haar auto ook al nauwelijks parkeren op de overvolle parkeerplaats en nu moet ze ook nog gaan vechten om de laatste kerstkransjes. Die vliegen niet alleen de winkel uit, maar ook door de winkel.

De Allerhande staat elk jaar bol van de braadstukken, rozemarijnaardappelen en lofsalades. Behalve in 2018, toen bestond het grootste gedeelte van het gratis tijdschrift uit vegetarische gerechten. Daar viel het internet met alles wat het bezit over. Hoe dúrfde Albert Heijn? Waarom dat vegetarische eten zo opdringen? Eén mevrouw leidde de teleurstelling. Elk jaar keek ze uit naar de Kersteditie van de Allerhande. Ze bewaarde ze allemaal, ze had er stapels van liggen. Maar de editie van 2018 kon ze zo, samen met haar zoute tranen, de papierbak in smijten. Want dat vegetarische voedsel in plaats van de tientallen braadstukken, dat kon toch zeker niet? Dit jaar kan ze zichzelf in haar handen wrijven, want de Allerhande heeft het een stuk gematigder aangepakt dit jaar. Naast de heldere paddenstoelensoep, bietencarpaccio en jackfruitragout staan er ook gewoon weer kilo’s aan dode dieren in, liggend in een meertje van marinade in een ovenschaal en verpakt in een touwtje.

Dit jaar zijn we massaal bang dat er überhaupt geen kerstdiner op tafel komt. De boeren dreigen de voedseltoevoer te stoppen, met al hun stakingen, acties en ingetrapte deuren. Doodsbenauwd zijn de internetgekkies dat ze die hele Allerhande niet nodig zullen hebben, omdat de hertenpaté de koeling van de supermarkt niet eens zal halen. Na mijn tripje naar de Jumbo gisteren kan ik met zekerheid stellen dat dit niet het geval is. Er liggen hopen, torens, bergen aan kerstchocolade. En het erge is: ik stond zelf ook met een reep chocolade van Hands Off My Chocolate in handen, dacht dat ik hem gelijk maar moest kopen, omdat hij waarschijnlijk volgende week uitverkocht is. Al die overdaad gaat nog op ook.

Zelf verheug ik me op opbakaardappelen uit de diepvries met mayonaise en kerstfilms kijken in mijn pyjama met mijn kerstsokken aan. Voor het eerst sinds jaren heb ik geen ‘kerstplannen’, laat staan ‘kerstverplichtingen’. En dat voelt goed.

Gepubliceerd door

Leonie Zuidersma

Heeft Kunst, Cultuur en Media gestudeerd aan de RUG. Is daarnaast beroeps chaoot. Meer over mij weten? Check dan mijn berichten bij De Algemene Wanhoop.

3 gedachten over “Kerststress”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s