Geld maakt niet gelukkig?

Wat te doen met een miljoen? Het is alweer een hele tijd geleden dat een fel verlichte vrachtwagen toeterend mijn straat in kwam rijden, terwijl een camera crew zijn set opbouwde op een veldje. De postcodeloterij nam mijn dorp over met de postcodekanjer op 1 januari 2019. Ik schreef destijds al opgetogen over de gezelligheid die het met zich mee bracht en mijn hoop op een Legotrein. Wat is er erna gebeurd? En de hamvraag: heb ik die Legotrein gekregen?

We hoorden dat we een bedrag gewonnen hadden, maar kregen pas een paar dagen later op een postcodeloterij-dorpsfeest te horen hoeveel we dan hadden gewonnen. De hele week krioelde het in het dorp van de speculaties over het bedrag. Tientallen theorieën en berekeningen passeerden de revue. Maar niemand had het goed. Na het oergezellige dorpsfeest met gratis drinken en poffertjes (dit is belangrijk, we blijven Holanders) hebben we op stand bij de cafetaria gegeten.

In de ogen van mijn ouders, de eigenlijke winnaars en niet ik zelf, is het bedrag gigantisch. Nog steeds kunnen we het niet geloven en met elk etentje en met elke grote uitgave wordt de postcodeloterij bedankt. Ze zijn er zuinig mee, mijn ouders zijn tenslotte gewend om zuinig te leven.

In de weken nadat het geld op de rekeningen van de gelukkige winnaars werd gestort, zag je af en aan busjes rijden. Uit die busjes kwamen verrassend veel gigantische flatscreen smart-tv’s. Ook zag je opritten en parkeerplaatsen bij huizen veranderen. Niet dat er nieuwe bestrating werd gelegd, maar de auto’s werden hier en daar één voor één vervangen. Maar niemand heeft het erover. Niemand vraagt aan een ander hoeveel loten die gene dan had. Dat is met mensen van buiten het dorp wel anders.

“Jouw ouders zijn toch miljonair?” “Hoeveel geld hadden jullie nou gewonnen?”. Zoek maar op op internet.

postcode1
Na het dorpsfeest hebben we op stand bij de cafetaria gegeten. 

Mijn ouders hebben geen nieuwe televisie gekocht en zoeven nog steeds in dezelfde Ford als vorig jaar. Mijn vader heeft wel zijn vercrackte stoel weg kunnen doen en een super-de-luxe met-de-voeten-vooruit relaxstoel kunnen kopen. De salontafel hadden ze al meer dan 30 jaar. Die heeft een nieuw onderkomen moeten zoeken. Verder zijn we op vakantie geweest, maar niet hysterisch en niet naar Disneyland. Voor mensen die jarenlang niet op vakantie konden gaan, kun je ook niet zoiets van mijn ouders verwachten. We zijn naar Noord-Brabant geweest. Het was oergezellig en we zijn wel wat vaker uit eten geweest dan normaal.

Maar maakt het geld nou gelukkig? In programma’s als Steenrijk, Straatarm wordt altijd gesuggereerd dat het niet uitmaakt hoeveel geld je hebt, want het gezinsgeluk is het belangrijkste. Gezinsgeluk is uiteraard belangrijk, maar ik heb nu persoonlijk ondervonden dat dat geluk een stuk makkelijker wordt met wat geld op zak. Mijn ouders hebben in het verleden grote geldzorgen gehad en hebben altijd de dubbeltjes moeten omkeren. Je kunt dan ook begrijpen hoe groot mijn frustratie was toen Nederland op 2 januari riep dat mijn dorp de geldprijs niet verdiende, “omdat er toch alleen maar rijke mensen wonen”. Mijn moeder kan voor het eerst kiezen welke schoenen ze zal aantrekken. Hiervoor had ze één paar schoenen en als ze luxe deed, had ze er nog een paar laarzen bij voor als het echt koud was.

Ik heb vaak genoeg afscheid moeten nemen van dierbaren om te weten dat liefde en immaterieel geluk ontzettend belangrijk en onbetaalbaar zijn. In programma’s als Spoorloos heb ik echter tientallen keren gezien dat kinderen zijn afgestaan, omdat hun ouders geen geld hadden om ze te verzorgen. Dan ben je naar mijn weten niet gelukkig. Als je geld had gehad, was dat een heel ander verhaal geweest.

Maar zo ver is het bij ons gelukkig nooit gekomen. Maar laat ik nou wel mijn moeders lach horen als ze zegt: “Zal ik vandaag mijn rode of mijn blauwe schoenen aan doen?”. Ik zie ook mijn vaders ogen glinsteren als we uit eten zijn. Geluk is misschien niet te koop, maar wordt je een stuk makkelijker gemaakt als de Postcodeloterij op bezoek is geweest.

En die Legotrein? Die heb ik gekregen!

postcode2

 

Advertenties

Gepubliceerd door

Leonie Zuidersma

Heeft Kunst, Cultuur en Media gestudeerd aan de RUG. Is daarnaast beroeps chaoot. Meer over mij weten? Check dan mijn berichten bij De Algemene Wanhoop.

One thought on “Geld maakt niet gelukkig?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s