Ik wil een Emma

Sinds april doet mijn vader vrijwilligerswerk bij het Filmhuis, omdat hij naar eigen zeggen veel vrije tijd heeft. Maar ik denk eigenlijk dat naast de Pathé hij ook onbeperkt naar de films in het Filmhuis wil en nu hoeft hij er ook niet meer voor te betalen. Als dochter ga je als het kan dan ook een keertje langs met je moeder om te kijken hoe je vader het doet onder het mom van “Ik kom je irriteren” en oké als filmliefhebber ga je dan ook nog even naar een documentaire.

Samen met mijn moeder ging ik naar The Biggest Little Farm. Een echte aanrader! The Biggest Little Farm vertelt het verhaal van John en Molly Chester, die hun leven als documentairemaker en chefkok voor een leven op een boerderij op een uur rijden van Los Angeles. Niet zomaar een boerderij, maar een boerderij die duurzaam is en vol is van biodiversiteit en het eigenlijk ook zelf zou kunnen redden. In 90 minuten tijd zie je hoe John en Molly in ongeveer 8 jaar tijd hun boerderij opbouwen.

De documentaire begint met een moeilijk moment. Je ziet namelijk de bosbranden die vorig jaar in Calefornië waren en je bent gelijk bang dat de boerderij het niet overleeft. Door dit begin was ik de hele documentaire lang benieuwd of ze hun werk in vlammen opgaat of dat ze het overleven. Na dit begin was ik al snel verkocht, want je krijgt een hele leuke hond genaamd Todd te zien en zodra John en Molly op hun boerderij zijn zie je allemaal boerderijdieren voorbijkomen: koeien, eenden, kippen en natuurlijk een varken. Dit varken heet Emma en ook al vind ik varkens eigenlijk niks Emma vond ik een schatje.

Emma, het varken, met haar beste vriend een haan genaamd Mr. Greasy
Bron afbeelding

Misschien komt het door de puurheid van de documentaire, want je krijgt voor alles en iedereen sympathie. Je ziet hoe John en Molly van een dor niemandsland een mooie oase aan diversiteit maken, maar dat is zeker niet zonder slag of stoot gegaan. Heel goed worden alle tegenslagen in beeld gebracht en als ze een belangrijk persoon verliezen, zie je goed dat ze zoeken naar de reden om door te gaan. Tussen alle tegenslagen door zie je ook de mooie momenten die ze hebben met de dieren, zoals toen Emma 17 (!) jonkies kreeg. Na de bevalling heeft John een blik in zijn ogen die de perfectie omschrijving van euforie en “shit hoe gaan we dit doen” omschrijft.

The Biggest Little Farm is een perfectie balans van realiteit en mooie beelden van dieren en natuur. Meer dan eens kon je de hele zaal horen lachen en awww zeggen. Ook zet het je zeker aan het denken, want wat John en Molly behalen met hun boerderij is een hele mooie prestatie. Hun manier van verbouwen wordt omschreven als de ouderwetse manier, maar ik vind dat dit de manier zou moeten zijn. Kortom de documentaire is zeker een aanrader en zorgt er bij in ieder geval voor dat ik een boerderij wil met een varken genaamd Emma.

The Biggest Little Farm: ****
Te zien bij het Filmhuis in Den Haag, maar ook gewoon bij Pathé

Bron afbeelding

Advertenties

Gepubliceerd door

Deveny

Studeert Voeding en Diëtetiek aan de Hanzehogeschool. Combineert wanhopigheid met oprechtheid. Lees al haar berichten op De Algemene Wanhoop en Sincerely Deveny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s