Throw it ‘Into the Water’

Ik vind een boek niet heel snel niks. Vaak kan ik wel iets vinden dat ik goed vind, daardoor nog beetje genieten van het verhaal en het rustig uitlezen. Maar bij Into the Water was dit niet het geval. Erg jammer, want het eerste boek van Paula Hawkins The Girl on the Train blijf ik een heel gaaf boek vinden. Waarom vond ik dit boek dan helemaal niks? Lees dan vooral verder!

Laten we rustig beginnen. Verschillende point of views (POV) zijn helemaal niet erg, maar in dit boek gaat het met iets van zeven of meer POV’s te ver. Het zorgt er voor dat het verhaal onoverzichtelijk wordt. Vooral in het begin is dit heel irritant, omdat het verhaal voor elk karakter moet worden opgestart. Was ik net gewend aan het ene karakter werd er alweer geswitcht naar een andere. Ook verder in het verhaal voegen al die karakters niet veel toe. Voor het verhaal hadden wat minder POV’s het duidelijker en beter kunnen maken.

Iets anders dat niet werkte in het boek was de toevoeging van iets spiritueels. Vooral tegen het einde van het boek komt dit sterker naar voren. Sorry, maar dit werkte gewoon niet.

Soms komt een verhaal traag op gang, maar in het geval van Into the Water had ik al zeventig procent gelezen toen ik pas echt het gevoel kreeg dat het begon. Doordat dit gevoel pas heel laat kwam, kwam daarna al vrij snel het gevoel dat het verhaal afgerond werd. Vaak merk ik alleen aan het dunner worden van het boek dat het verhaal op zijn einde dreigt te komen en twee hoofdstukken voor het einde merk ik dat het afgerond werd. Bij Into the Water merkte ik dat het verhaal een bepaalde kant opgeduwd werd voor een cliffhanger om daarna te switchen naar iets anders. Omdat ik dit al aan zag komen, werd ik niet verrast en was ik ook niet verbaasd dat dit gebeurde.

Één van de karakters in het boek schrijft zelf ook een boek. Vier keer lees je een stukje uit dat boek. Het zou verdieping moeten verschaffen voor het verhaal, maar voor mij voegde het niks toe. Het zorgde er alleen maar voor extra’s pagina’s. De stukjes die je namelijk leest, worden voor of na dat je ze gelezen hebt namelijk ook besproken waardoor het eigenlijk dubbel besproken wordt.

Zoals je gelezen hebt, ben ik niet erg positief over Into the Water. Zelf vind ik het ook erg jammer dat ik niet positief kan zijn. Ik zie namelijk wel in hoe dit verhaal spannend en goed had kunnen zijn. Als je alles weghaalt waar ik nu ontevreden over bent, dan heb je de basis voor een goed verhaal. Paula Hawkins had naar mijn mening te veel ideeën en heeft deze geprobeerd te combineren. De combinatie werkte voor mij niet, maar misschien is er iemand anders voor wie het wel werkt.

Photo by Imleedh Ali on Unsplash

Advertenties

Gepubliceerd door

Deveny

Studeert Voeding en Diëtetiek aan de Hanzehogeschool. Combineert wanhopigheid met oprechtheid. Lees al haar berichten op De Algemene Wanhoop en Sincerely Deveny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s