Wanneer beweging eindelijk gaat spreken

glasnost2
Foto: Iris Luimstra en Nienke Maat

Al een tijdje mag ik mijzelf een ‘Glasnosticus’ noemen. Dat wil zeggen dat ik bij het clubje hoor die elke week op maandagavond het radioprogramma “Glasnost” ten gehore brengt. Het programma wordt uitgezonden op Oog Radio (een regionale zender in Groningen) en gaat over kunst en wetenschap in Groningen. Op 18 juni was onze seizoens-finale en elk redactielid werd uitgenodigd om te vertellen over zijn of haar culturele hoogtepunt van het afgelopen culturele seizoen. Wel zo leuk om de mijne ook met jullie te delen!

 

Meestal ga ik naar teksttheater, maar zo af en toe pik ik ook graag een voorstelling zonder tekst mee, eentje die volledig gericht is op fysieke beweging. Dat kan variëren van dans tot acrobatiek. Vaak kan ik daar nog niet direct iets van maken. Het duurt even voordat ik er betekenis aan kan geven, als ik die al kan geven.

Op het Jonge Harten Theaterfestival 2017 werd ik voor het eerst heel direct geraakt door zo’n fysieke voorstelling. Dat was bij “Raphaël” van Alexander Vantournhout en Bauke Lievens. De voorstelling gaat over twee mannen. De ene (Raphaël Billet) is passief, levenloos en zo slap als een natte vaatdoek. De andere (Alexander Vantournhout) is hier het tegenovergestelde van en zoekt naar een maatje in de eerste man. Wanneer de levenloze man nergens gehoor aan geeft, begint de tweede man steeds agressiever om zijn verlangde aandacht en bevestiging te vragen. Het publiek zit van twee kanten met de neus boven op deze stramme, moeizame dans.

“Dat MOET pijn doen”, denk ik. Omdat je er zo dichtbij zit, kunnen ze haast niets nep doen. Geen trucjes mogelijk. In eerste instantie heb ik ontzettend medelijden met het slappe lichaam dat steeds meer als levenloze pop wordt gebruikt. Maar langzamerhand begin ik ook met de wel vrijwillig bewegende man mee te voelen. Geef toch een reactie, man! Je kunt die vent niet op je buik laten bouncen, met je laten gooien en je mond laten vol gieten met water?! Wanneer beide mannen mij indringend aankijken en de hand van de slappe man op mijn knie rust, vraag ik mij af of er van mij verlangd wordt om iets te doen. Moet ik tegen dit rare spel in gaan? Of moet ik gewoon blijven zitten?

Ik merkte dat ik iets voelde en betekenis gaf. Direct en voor het eerst. Daarom moest ik “Raphaël” wel kiezen als mijn culturele hoogtepunt.

Natuurlijk zou ik je willen aanraden om de voorstelling te gaan zien, maar dat kan helaas niet meer. De voorstelling wordt namelijk niet meer gespeeld, waarschijnlijk door het mega zware en blijkbaar echt pijnlijke gooi- en smijtwerk. Alexander Vantournhout maakt voorstellingen waarin dans en acrobatiek elkaar ontmoeten. Meer info? www.alexandervantournhout.be 

Wil je mij liever een keertje horen kletsen in plaats van mijn geklets te lezen? Luister dan hier de uitzending van Glasnost terug.

Raphael
Afbeelding: Jonge Harten
Advertenties

Gepubliceerd door

Leonie Zuidersma

Heeft Kunst, Cultuur en Media gestudeerd aan de RUG. Is daarnaast beroeps chaoot. Meer over mij weten? Check dan mijn berichten bij De Algemene Wanhoop.

One thought on “Wanneer beweging eindelijk gaat spreken”

Laat een reactie achter op Anita Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s