De Romantiek in het Groninger museum

Oké, mijn vader en ik waren een paar dagen te laat voor Valentijnsdag, maar we zijn wel afgelopen weekend naar de romantische tentoonstelling van het Noorden geweest. Een paar dagen voordat mijn vader naar Groningen kwam, kwam de mededeling dat we zaterdag, voor zeker een uur, naar het Groninger museum moesten. “Prima papa. Als jij dat wilt papa.” Zinnetjes die ik, volgens mij, heb gestameld toen mijn vader mij deze mededeling over de telefoon deed, want naast mijn muur molesteren (een verhaal voor een andere keer) en biertjes drinken bij Mout, had ik niet veel gepland voor de zaterdag.

Het is niet zo dat ik het Groninger museum niet leuk vind. Het is jammer genoeg gebleken dat er in de afgelopen jaren er meer tentoonstellingen waren die mij minder aanspraken dan dat ik erg blij was dat ik er was. Ik vind het heel leuk om naar musea te gaan, maar ik had wel een beetje genoeg gekregen van het Groninger museum. Toch ben ik erg blij dat mijn vader graag naar de tentoonstelling De Romantiek in het Noorden wilde, want eindelijk verliet ik het museum weer eens met het gevoel dat ik weer eens terug zou willen.

De Romantiek in het Noorden bevat allemaal doeken over landschapskunst tijdens de Romantiek (ca. 1800-1850). Niet alle landschappen die je ziet bestaan echt. Een aantal zijn composities gemaakt door de schilder op basis van herinneringen, grappige of mooie belevenissen en/of gedichten of verhalen. Ook heeft deze periode invloed gehad op de moderne kunst. Ook zijn er natuurlijk doeken die gemaakt zijn van de ‘echte’ omgeving.

Toen ik door de eerste zalen liep, kwam ik tot inzicht over waar ik nu echt van houd als het om kunst gaat. Dit is eigenlijk heel simpel te zeggen. Ik houd van heldere kleuren en mooie landschappen oftewel deze tentoonstelling. Veel doeken die ik gezien heb, vond ik heel mooi. De ene keer vond ik de compositie heel mooi en de andere keer was ik verliefd op het gebruik van de kleuren waardoor alles zo gedetaileerd werd. Ook had ik eindelijk het gevoel dat ik daadwerkelijk iets te zeggen had een doek dan dat ik het mooi vond of juist niet. Dit keer kon ik het voor mijn gevoel ook echt onderbouwen waarom ik het wel of niet mooi vond. Ik ben er nu achter gekomen dat ik niet van donkere schilderijen houd en niet van het gebruik van grauwe kleuren. Ook ben ik er nu echt achter dat ik abstracte kunst heel mooi vind, maar niet de overgang tussen landschap en abstract.

Op een gegeven moment besloot ik wat foto’s te maken van doeken die ik mooi vond en ook graag met je zou willen delen. In totaal heb ik negentien schilderijen gefotografeerd en wees maar gerust ik ga ze niet allemaal bij na. Mijn drie favorieten zal ik hieronder met je delen.

Joseph Wright of Derby – Grot in de de Golf van Salerno
Via dit schilderij kijk vanuit een grot naar buiten. Op het water is een bootje te zien. Ik vond dit één van de mooiere schilderijen, omdat ik het contrast tussen licht en donker mooi vond. In het echt zijn de details van de grot beter te zien dan op dit plaatje en trekken je ogen minder naar het lichte gedeelte van het doek. Verder vond ik dit een mooi schilderij, omdat ik het erg rustgevend vond.

Joseph Rebell – Eruption of Vesuvius
Zoals ik al eerder zei, ben ik door deze tentoonstelling erachter gekomen dat ik niet van donkere schilderijen houd. Juist was dit één van mijn favorieten, omdat hij donker was. Ik vond dit schilderij mooi, omdat de kleuren helder waren en het niet één donkere brij was. Aan de rechterkant breekt maanlicht door en die is ook weer te zien in de zee. Dit vond ik een beetje een lichter effect geven aan het geheel. De donkere linkerkant en wat lichtere rechterkant vind ik mooi samengaan door de uitbarsting van de vulkaan.

Alexander Wüst – Landscap bij Mount Desert by Moonlight
Als ik je niet zou zeggen dat het plaatje hiernaast een schilderij is, dan had je het waarschijnlijk niet geweten. Ook als je het doek in het echt ziet, moet je even dichterbij kijken. Het is namelijk zo precies en glad geschilderd dat het bijna een foto lijkt. Verder vind ik de wolken hier ook mooi geschilderd. Een deel nog licht en een deel al donker door de ondergaande zon.

Naast deze drie schilderijen vond ik de onderstaande doeken ook erg mooi. Ik kijk uit naar meer schilderijen uit de periode Romantiek. Deze doeken en meer zijn nog tot 6 mei 2018 te vinden in het Groninger Museum!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

Gepubliceerd door

Deveny

Studeert Voeding en Diëtetiek aan de Hanzehogeschool. Combineert wanhopigheid met oprechtheid. Lees al haar berichten op De Algemene Wanhoop en Sincerely Deveny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s