“Oogst van de Wrok” werkt Beckett-achtig vervreemdend

De Oosterpoort 1
Foto: De Oosterpoort

“Oogst van de Wrok”- NT Gent & Thalia Theater Hamburg. Gezien op: 2 februari 2018, Stadsschouwburg Groningen.

“Diese alden man has sein leben geleefd en is daaraan gestorven”. Sowieso een mooie tekst voor een begrafenis. De voorstelling “Oogst van de Wrok” van NT Gent en Thalia Theater Hamburg is niet meeslepend, ondanks dat het verhaal daar wel de mogelijkheid toe geeft. De voorstelling is gebaseerd op de roman “The Grapes of Wrath” van John Steinbeck. De familie Joad gaat tijdens de Grote Depressie in de Verenigde Staten opzoek naar geluk. Ze verlaten hun geliefde Oklahoma om een beter leven te zoeken in California. Hun weg leidt langs de roemruchte Route 66 en is niet wat ze ervan verwachtten. Ook het leven in het uiteindelijk met bloed, zweet en veel tranen bereikte California is niet het hoognodige geluk wat zij zochten.

De voorstelling is niet meeslepend door de verschillende vervreemdende elementen. Voor de theaterenthousiastelingen onder ons: het doet constant denken aan Samuel Beckett en in het bijzonder Becketts “Wachten op Godot”, met het uitermate nihilistische decor, de nogal existentiële boodschap en de dode boom die de personages constant meezeulen.

De Oosterpoort
Foto: De Oosterpoort

Maar het meest vervreemdend is de taal die de personages spreken, of eigenlijk talen. Elk personage spreekt op zijn eigen manier een mengelmoes van twee talen, op een Kees Tol-achtige manier. Hakkelend en gebroken. Welke taal het personage spreekt, is afhankelijk van de persoonlijke achtergrond van de acteur die het personage speelt. Zo komt acteur Felix Burleson uit Suriname en spreekt zijn personage Vader Joad half Surinaams en half Nederlands. Een ander voorbeeld is de zin: “De dageraad breekt aan, aber het wordt kein Tag.”, gesproken door Jim Casy (Bert Luppes). Deze mengelmoes van talen en accenten, maakt dat je meer moeite moet doen om het verhaal te volgen. Na de voorstelling was er in de foyer dan ook grote verwarring, en deze keer niet over de plaats van jassen. De moeilijkheid van de tweetaligheid  is overigens wel heel overtuigend gespeeld door de acteurs.

Maakt die verwarring en vervreemding “Oogst van de Wrok” een slechte voorstelling? Nee. Maar ik zou mijn moeder er niet mee naar toe nemen. Enige theaterkennis, je inlezen in de voorstelling en dingen nalezen is bij deze voorstelling onmisbaar om de voorstelling  en de keuzes die erin zijn gemaakt echt te kunnen begrijpen. Door de gekozen uitvoering van het verhaal nijgt deze voorstelling naar kunst met een grote K.

 

De geziene voorstelling is een nieuwe bewerking van de originele voorstelling, met een aantal elementen toegevoegd en verwijderd. De originele voorstelling ging in januari en maart 2016 in première in respectievelijk Hamburg en Gent.

Advertenties

Gepubliceerd door

Leonie Zuidersma

Heeft Kunst, Cultuur en Media gestudeerd aan de RUG. Is daarnaast beroeps chaoot. Meer over mij weten? Check dan mijn berichten bij De Algemene Wanhoop.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s